Beograd je danas poznat kao univerzitetski centar regiona, ali put do toga trajao je više od jednog veka.
Prvi koraci napravljeni su još tokom Prvog srpskog ustanka. Godine 1808. Dositej Obradović i srpski ustanici osnivaju Veliku školu u Beogradu. Bila je to prva viša obrazovna ustanova u oslobođenoj Srbiji.
Nakon sloma ustanka, razvoj obrazovanja je usporen, ali ideja nije nestala. Tokom 19. veka Srbija jača svoje institucije, a Beograd postaje kulturni i politički centar.
Velika škola je kasnije dobila važnu ulogu u obrazovanju državnih službenika, naučnika i intelektualaca. Među njenim profesorima i učenicima nalazili su se ljudi koji su oblikovali modernu Srbiju.
Konačan prelom dolazi 27. februara 1905. godine, kada je donet Zakon o Univerzitetu, čime je Velika škola prerasta u Univerzitet u Beogradu.
U početku je imao tri fakulteta:
- Filozofski,
- Pravni,
- Tehnički.
Tokom 20. veka univerzitet se širio i danas obuhvata veliki broj fakulteta i naučnih institucija.
Univerzitet nije samo obrazovna ustanova – on je decenijama bio mesto gde su nastajale političke ideje, kulturni pokreti i generacije ljudi koje su menjale Beograd i Srbiju.
Zato se istorija Beograda ne može pisati samo kroz njegove ulice i zgrade. Ona se piše i kroz ljude koji su u tim zgradama učili, stvarali i menjali vreme u kojem su živeli.
